Doçentlik Puan Hesaplama: Yazar Payı ve Tavanlar (Sağlık Bilimleri)

Doçentlik puanının büyük bölümü, çoğu zaman birim puanlardan çok yazar payı katsayılarında ve tavan kesintilerinde belirlenir. Bu yazıda üç paylaşım rejimini, tavan ve alt tavan mantığını ve "aynı çalışma tek bentte puanlanır" kuralını örneklerle ele alıyoruz. Maddelerin birim puan tablolarının tamamını ana doçentlik rehberinde bulabilirsiniz.

Makale Yazar Payı

Makalelerde kural olarak dört durum geçerlidir:

• Tek yazar: tam puan (×1,0).
• İki yazar: başlıca yazar ×0,8, ikinci yazar ×0,5. (Toplamın 1,3'e çıkması, mevzuatın bilinçli bir tasarımı olarak görülür.)
• Üç ve daha fazla yazar: başlıca yazar tam puanın yarısını (×0,5) alır, kalan yarı diğer yazarlara eşit bölünür.
• Başlıca yazarın bulunmadığı çok yazarlı makale: toplam puan tüm yazarlara eşit bölünür.

Somut bir örnekle (Q1 = 30 puan): iki yazarlıda başlıca yazara 24, ikinci yazara 15; üç yazarlıda başlıca yazara 15, diğerlerine 7,5'er; beş yazarlı bir makalede üçüncü sıradaysanız 30 × 0,5 ÷ 4 = 3,75 puan düşer. Başlıca yazarın kim sayıldığını başlıca yazar kılavuzunda ele alıyoruz.

Makale Dışı: Eşit Bölünme (1/n)

Ağırlıklı formülün yalnızca makaleler için geçerli olduğunu hatırda tutmakta yarar var. Mevzuatın kapanış cümlesi nettir: diğer yayınlarda toplam puanın yazarlar arasında eşit bölündüğü belirtilir. Kitap ve kitap bölümünde, bildiride, patentte pay 1/n'dir; ilk isim olmak burada pay artırmaz. Örneğin dört yazarlı bir ulusal patent (10 puan) kişi başı 2,5; beş yazarlı bir CPCI bildiri (5 puan) ise kişi başı 1,0 eder.

Atıf: Bölünmez

Bu kuralın tek sistematik istisnası atıftır: atıf puanı yazar sayısına bölünmez. On yazarlı makalenize gelen SCIE kaynaklı bir atıf da, tek yazarlı makalenize gelen de 3 puandır. Asgari 5 puanı tutturmaya çalışırken atıfları gereksiz yere bölmek, sahada sıkça düzeltilen bir hatadır.

Tavanlar

Tavan, ilgili madde toplamına uygulanır; aşan kısım genel toplama yazılmaz. Tavansız maddeler 1 (uluslararası makale), 2 (ulusal makale) ve 10 (patent) olarak sıralanır. Tavanlı maddeler ise şöyledir: 3 → 20, 4 → 20, 5 → 10, 6 → 10, 7 → 20, 8 → 10, 9 → 6, 11 → 25, 12 → 4, 13 → 10. Buradan çıkan pratik sonuç şudur: 100/90 eşiklerinin ana taşıyıcısı kaçınılmaz olarak tavansız Madde 1–2'dir; tavanlı maddeler ise daha çok destek katmanı işlevi görür.

Alt Tavan: Tavanın İçindeki İkinci Sınır

İki maddede, madde tavanının içinde ikinci bir sınır bulunur: Madde 3'te g+h bentlerinden (BKCI dışı kitap/bölüm) toplamda en fazla 5 puan; Madde 4'te ise c+d bentlerinden (diğer kitap/bölüm) toplamda en fazla 5 puan. Örneğin dört ayrı kitapta 3'er puanlık bölümünüz (4d) varsa, toplam 12 değil 5 yazılır. Bu nedenle düşük etkili kitap bölümü biriktirerek tavanı doldurma stratejisi genellikle çalışmaz; Madde 4'te 20'ye ulaşmanın yolu çoğunlukla BKCI katmanından geçer. Bildiriler için ayrı bir alt tavanın bulunmadığı belirtilir.

Aynı Çalışma Yalnız Bir Bentte Puanlanır

Her çalışma kural olarak tek bir bölümde puanlanır; birden fazla bende uygun görünen bir çalışmada hangi bendin kullanılacağını aday belirler ve sonlandırma sonrası bu seçimin değiştirilemediği belirtilir. Tavanı aşan puanların başka maddeye taşınamadığı gibi, eserlerin kendisinin de taşınamadığı ifade edilir. Tek istisna atıftır: çalışmanın kendisi tek bentte puanlanırken, ona yapılan atıflar ayrıca Madde 5'te sayılır — bu, kuralın istisnasından çok, ayrı bir "eser–olay" ayrımı olarak okunabilir.

DBS'de Puan Farkı Çıkarsa

Resmî değerlendirmede esas alınan, DBS'de doğru girilmiş verinin ürettiği sonuçtur; ortaya çıkan fark da çoğu zaman hesaplamada değil, giriş katmanında aranmalıdır. Sıralı bir ayıklama genellikle yeterli olur: eser doğru bentte mi, yazar tablosu fiilî durumla birebir mi, endeks/çeyreklik yayın yılına göre mi girilmiş, tavan/alt tavan madde toplamına yansımış mı. Ayrıntılı kontrol akışını DBS beyanname rehberinde bulabilirsiniz.

Puanlama kurallarının resmî metni için ÜAK başvuru şartlarını esas almanız önerilir.