FIGO 2018 ve AJCC 8. edisyon serviks kanseri evrelemesi. IIIC1/IIIC2 lenf nodu kategorileri, görüntüleme ve patoloji bulgularına göre evreleme desteği.
Bu hesaplayıcı, FIGO 2018 ve AJCC 8. edisyon serviks kanseri evrelemesine göre evre hesaplaması yapar. T (tümör yayılımı), N (bölgesel lenf nodu tutulumu) ve M (uzak metastaz) bileşenlerini seçerek otomatik evre ve prognostik bilgiye ulaşabilirsiniz.
Bu araç jinekolojik onkolog, radyasyon onkologu, medikal onkolog, radyolog, patolog ve klinik araştırmacılar için tasarlanmıştır. Multidisipliner tümör konseyi tartışmalarında ve kemoradyoterapi planlamasında hızlı referans olarak kullanılabilir.
FIGO
2018 Revizyon
IIIC1/2
LN Kategorileri
8. Ed.
AJCC 2017
Bu hesaplayıcı klinik karar destek aracıdır ve yalnızca bilgilendirme amacı taşır. Tanı, tedavi veya prognoz belirlemesi yerine geçmez. Tüm kararlar multidisipliner tümör konseyinde (MDT) değerlendirilmelidir.
T, N ve M kategorilerini seçip "Hesapla" butonuna tıklayın
AJCC 8. edisyon meme kanseri anatomik evreleme. T1mi-T4d ve N0-N3c kategorileri.
AJCC 8. edisyon prostat kanseri prognostik evreleme. Grade Group, PSA ve TNM.
Onkoloji hastalarında performans durumu değerlendirmesi ve dönüşüm tablosu.
Evreleme sonucunuzun klinik kararlarınıza etkisini değerlendirelim.
Serviks kanseri evrelemesi, International Federation of Gynecology and Obstetrics (FIGO) tarafından tanımlanan sisteme dayanır. 2018 revizyonu, 2009 versiyonuna kıyasla üç temel değişiklik getirmiştir: IB evresinin üç alt kategoriye ayrılması, görüntüleme ve patoloji bulgularının evrelemeye dahil edilmesi ve lenf nodu durumuna dayanan IIIC kategorisinin eklenmesi.
Önceki FIGO sistemi yalnızca klinik muayene bulgularına dayalıyken, FIGO 2018 MRI, BT ve PET/BT bulgularını da evrelemeye entegre etmiştir. Bu değişiklik, özellikle kaynak kısıtlı ortamlarda görüntüleme kullanımını standart hale getirmiştir. AJCC 8. edisyon TNM sınıflandırması FIGO 2018 ile büyük ölçüde uyumludur; her T kategorisi bir FIGO evresine karşılık gelir.
IB alt kategori revizyonu: Eski sistemde IB1 (≤4 cm) ve IB2 (>4 cm) olarak ikiye ayrılan evre IB, FIGO 2018 ile üçe bölündü. IB1 (≤2 cm), IB2 (>2-4 cm) ve IB3 (>4 cm) olarak tanımlanan bu ayrım, 4 cm üstü tümörlerin prognozu ve tedavi tercihini belirgin biçimde etkilediği kanıtına dayanmaktadır. IB3 hastalarda kemoradyoterapi cerrahi yerine standart tedavi olarak önerilmektedir.
IIIC1 ve IIIC2 kategorileri: Lenf nodu metastazı, tümör boyutu veya lokal yayılımdan bağımsız olarak hastayı Evre III'e taşır. Pelvik lenf nodu tutulumu IIIC1 (N1), para-aortik lenf nodu tutulumu ise IIIC2 (N2) olarak sınıflandırılır. Bu kategoriler görüntüleme (r suffix) veya patoloji (p suffix) ile dogrulanabilir; örnegin IIIC1r veya IIIC1p şeklinde belirtilir.
Parametriyal ve vajinal tutulum: IIB (parametriyal invazyon) ve IIIA (vajinanın alt üçte birine yayılım) tanımları korunmuş olmakla birlikte, görüntüleme desteği ile bu sınırların belirlenmesi daha güvenilir hale gelmiştir. IIIB hidronefroze veya böbrek işlevsizliği ile tanımlanmaya devam etmektedir.
Erken evre (IA1-IB2): Radikal histerektomi + pelvik lenf nodu diseksiyonu veya sentinel lenf nodu biyopsisi standart cerrahi yaklaşımdır. IA1 N0 hastalarda konizasyon yeterli olabilir. Cerrahi risk faktörleri (pozitif lenf nodu, pozitif cerrahi sınır, parametriyal tutulum) varsa adjuvan kemoradyoterapi eklenir.
IB3 ve ustu (lokal ileri evre): Eşzamanlı platin bazlı kemoradyoterapi (sisplatin haftalık) ile brakiterapi kombinasyonu standart tedavidir. Cerrahi bu grupta genellikle uygun değildir. IIIC kategorisinde ek para-aortik radyasyon alanı değerlendirilebilir.
Metastatik evre (IVB): Sistemik kemoterapi (sisplatin + paklitaksel ± bevacizumab) standart birinci basamak tedavidir. GOG 240 çalışması bevacizumab eklenmesinin genel sagkalımı uzattığını göstermiştir. PD-L1 pozitif hastalarda pembrolizumab ikinci basamakta onaylıdır.