Over Kanseri FIGO 2014 Evreleme Hesaplayıcı

Over kanseri evrelemesi, FIGO'nun 2014 yılında yayımladığı revize edilmiş sınıflandırmaya dayanır. Bu sistemin en önemli özelliği, daha önce ayrı kategorilerde değerlendirilen over kanseri, fallop tüpü kanseri ve primer peritoneal kanseri tek bir evreleme çerçevesinde birleştirmesidir. Yumurtalık kanseri FIGO evrelemesi, bu üç tümör tipinin biyolojik ve klinik açıdan büyük benzerlik taşıdığı anlayışını yansıtır.

FIGO 2014, önceki 1988 sistemine kıyasla çeşitli alt kategorileri yeniden tanımlamış ve klinik anlamlılığı kanıtlanmış yeni evreleme ayrımları getirmiştir. AJCC 8. baskı TNM sınıflandırması bu FIGO sistemine bütünüyle uyumludur. Over kanseri tanısı alan hastaların yaklaşık yüzde yetmişi ileri evrede (Evre III-IV) saptanır; bu nedenle doğru evreleme tedavi planlaması açısından kritik önem taşır.

Evre IC, tek ya da her iki overi tutan ve over yüzeyine veya kapsüle ulaşan ya da peritoneal yıkama/asit sitolojisi pozitif olan tümörleri kapsar. FIGO 2014 bu grubu klinik bağlam açısından anlam taşıyan üç alt kategoriye ayırmıştır:

IC1 (cerrahi döküntü): Kapsülün cerrahi sırasında iatrojenik olarak yırtılması durumudur. Prognoz, spontan rüptüre kıyasla daha iyi kabul edilir; ancak peritoneal yayılım riski nedeniyle adjuvan kemoterapi standart olarak önerilmektedir.

IC2 (preoperatif rüptür veya yüzey tutulumu): Kapsülün ameliyattan önce kendiliğinden yırtılması ya da tümörün over yüzeyinde görülmesidir. IC1'e kıyasla daha yüksek peritoneal yayılım riski nedeniyle daha olumsuz bir prognostik profil taşır.

IC3 (malign asit veya pozitif peritoneal yıkama): Peritoneal yıkama ya da asit sitolojisinde malign hücre saptanması IC3'ü tanımlar. Bu bulgu, peritoneal disseminasyon için güçlü bir öncü göstergedir ve adjuvan tedavi kararlarını doğrudan etkiler.

FIGO 2014'ün getirdiği en önemli yeniliklerden biri, retroperitoneal lenf nodu metastazının peritoneal yayılımdan ayrı olarak değerlendirilmesidir. Evre IIIA1, histolojik olarak doğrulanmış retroperitoneal lenf nodu metastazı varlığında ancak peritoneal yayılım olmaksızın konur; IIIA1(i) lenf nodunun 10 mm veya altında, IIIA1(ii) ise 10 mm'yi aşan metastazı ifade eder.

Bu ayrımın klinik önemi önemlidir: yalnızca retroperitoneal lenf nodu tutulumu olan Evre IIIA1 hastalar, peritoneal yayılımı bulunan Evre IIIA2-IIIB-IIIC hastalardan anlamlı biçimde daha iyi prognoza sahiptir. Önceki sistemde bu hastalar Evre III içinde diğerleriyle bir arada değerlendirildiğinden prognoz ve tedavi planlaması açısından önemli bir heterojenlik söz konusuydu; FIGO 2014 bu sorunu doğrudan ele almıştır.

İleri evre over kanserinde (Evre III-IV) primer sitoredüktif cerrahi, görünür rezidüel tümör bırakmama (R0/optimal debulking, <1 cm) hedefiyle planlanır. Makroskopik tam rezeksiyonun (R0) sağlandığı hastalarda genel sağkalımın anlamlı biçimde uzadığı kapsamlı çalışmalarla gösterilmiştir. Debulking cerrahisinin kapsamı; histerektomi, bilateral salpingo-ooforektomi, infragastrik omentektomi, apendektomi ve gerektiğinde peritoneal soyma, diyafragma rezeksiyonu ve bağırsak rezeksiyonunu içerebilir.

Neoadjuvan kemoterapi (NACT) endikasyonu: Primer sitoredüktif cerrahinin R0 sağlama olasılığının düşük olduğu hastalarda — yaygın üst abdominal tutulum, kötü performans durumu ya da yüksek cerrahi risk — üç kür karboplatin + paklitaksel ardından interval debulking cerrahisi standart bir alternatif yaklaşımdır. CHORUS ve EORTC 55971 çalışmaları, seçilmiş hastalarda NACT + interval cerrahisinin primer cerrahiye kıyasla benzer sağkalım sonuçları sunduğunu göstermiştir.

Yüksek dereceli seröz over kanserinin yaklaşık yüzde yirmisi germline BRCA1 veya BRCA2 mutasyonu taşır; ek olarak yüzde otuz ile otuz beş arasında somatik BRCA mutasyonu ya da diğer homolog rekombinasyon yetmezliği (HRD) mekanizmaları bulunmaktadır. Bu biyomarkerlar, PARP inhibitörlerine yanıtı öngörmede kritik öneme sahiptir.

Olaparib (BRCAm hastalarda), niraparib ve rucaparib; birinci veya ikinci basamak platinyum yanıtlı hastalar için idame tedavi olarak onaylıdır. SOLO-1 çalışması, olaparib idame tedavisinin BRCA mutasyonlu ileri evre over kanserinde progresyonsuz sağkalımı belirgin biçimde uzattığını ortaya koymuştur. Germline BRCA testi tüm yeni tanılı over kanseri hastalarında standart olarak önerilmekte; ayrıca tümör doku HRD testi tedavi seçiminde giderek daha belirleyici bir rol üstlenmektedir.

FIGO 2014 Evre IV, uzak metastaz varlığını iki alt kategoride ele alır:

Evre IVA (malign plevral efüzyon): Plevral sıvıda sitolojik olarak doğrulanmış malign hücre varlığını tanımlar. Plevral efüzyon tek başına, parankimal veya ekstraabdominal metastazdan farklı bir prognoz profiline sahiptir ve bazı hastalarda agresif lokorejyonel yaklaşımlar değerlendirilebilir.

Evre IVB (parankimal ve ekstraabdominal metastaz): Karaciğer veya dalak parankimine metastaz (kapsül yüzeyini aşan), inguinal lenf nodu dahil peritoneal kavite dışı lenf nodu tutulumu, bağırsak duvarına transmural tutulum ve mezenterik metastaz bu kategoride yer alır. IVB hastalarda sistemik kemoterapi birincil tedavidir; seçilmiş olgularda cerrahi sitoredüksiyon multidisipliner değerlendirme ile planlanabilir.