Ortalama, oran, iki ortalama farkı ve risk/odds oranı için güven aralıklarını Wilson, Welch, Katz ve Woolf yöntemleriyle hesaplayın; adım adım formül dökümüyle.
Güven aralığı (confidence interval), örneklem tahmininin çevresinde, belirlenen güven düzeyinde (çoğunlukla %95) gerçek evren değerini kapsaması beklenen aralıktır. Bu hesaplayıcı dört tahmin türünü destekler: tek ortalama için Student t aralığı ("Student" 1908), tek oran için Wilson skor aralığı (Wilson 1927), iki bağımsız ortalamanın farkı için Welch aralığı (Welch 1947) ve 2×2 tablodan risk oranı ile odds oranı için log-tabanlı Katz (1978) ve Woolf (1955) aralıkları. Sonuçlar adım adım formül dökümüyle birlikte sunulur.
4 Tahmin Türü
Ortalama·Oran·Fark·RR-OR
Wilson & Welch
Doğrulanmış yöntemler
Adım Adım
Formül dökümü
Bu hesaplayıcı bir eğitim ve karar destek aracıdır; özet istatistiklerle çalışır. Yayın amaçlı analizlerde sonuçların ham veri üzerinden istatistik yazılımıyla doğrulanması önerilir.
Bir sürekli değişkenin (ör. yaş, kan basıncı) örneklem ortalaması için güven aralığı. Student t dağılımı kullanılır.
Sonuçlar burada görünecek
Değerleri girin ve Hesapla tuşuna basın
Kaynak künyeli, biyoistatistik ve klinik araştırma perspektifiyle hazırlanmıştır.
Güven aralığı, örneklemden hesaplanan bir tahminin (ortalama, oran, fark, risk oranı) evrendeki gerçek değeri hangi aralıkta yakalayabileceğini gösteren istatistiksel bir aralıktır. %95 güven düzeyi, aynı çalışma çok kez tekrarlansa kurulan aralıkların yaklaşık %95’inin gerçek değeri kapsayacağı anlamına gelir — tek bir aralığın %95 olasılıkla doğru olduğu anlamına gelmez.
P değeri yalnızca "fark var mı" sorusuna evet/hayır yanıtı verir; güven aralığı ise etkinin büyüklüğünü ve belirsizliğini birlikte gösterir. CONSORT ve ICMJE önerileri, klinik araştırma raporlarında p değerinin yanında güven aralığının da sunulmasını ister. Dar bir aralık kesin tahmine, geniş bir aralık yetersiz örnekleme işaret eder.
Makale veya tez yazan hekim-araştırmacılar, hakem yanıtı hazırlayanlar, bir yayında bildirilen sonucu doğrulamak isteyenler ve etki büyüklüğünü raporlamak isteyen tüm klinik araştırmacılar için tasarlanmıştır.
Önce tahmin türünüzü seçin: tek ortalama, tek oran, iki ortalama farkı veya 2×2 tablodan risk/odds oranı. Özet istatistikleri (n, ortalama, standart sapma ya da olay sayıları) girin, güven düzeyini seçin ve hesaplayın. Sonuç panelinde nokta tahmini, alt-üst sınırlar ve adım adım formül dökümü sunulur.
Fark ölçülerinde aralık 0’ı, oran ölçülerinde (RR/OR) 1’i kapsıyorsa sonuç geleneksel %5 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı değildir. Ancak anlamlılık tek başına yeterli değildir: aralığın klinik olarak önemli değerleri kapsayıp kapsamadığı da değerlendirilmelidir. Örneğin RR %95 GA 1,02-4,80 istatistiksel olarak anlamlı ama tahmin hassasiyeti düşüktür.
Tek ortalama için Student t aralığı ("Student" 1908), tek oran için Wilson skor aralığı (Wilson 1927; Agresti-Coull 1998 önerisi) ve karşılaştırma amacıyla Wald aralığı, iki ortalama farkı için varyans eşitliği varsaymayan Welch yaklaşımı (Welch 1947; Satterthwaite 1946 serbestlik derecesi), risk oranı için Katz log yöntemi (Katz 1978), odds oranı için Woolf log yöntemi (Woolf 1955) kullanılır. Sıfır hücreli 2×2 tablolarda Haldane-Anscombe düzeltmesi uygulanır.
Hesaplamalar bağımsız gözlem ve basit rastgele örnekleme varsayar. Ortalama aralıkları küçük örneklemde normallik varsayımına duyarlıdır; çok küçük n ve uçtaki oranlarda Wald aralığı güvenilmezdir (bu nedenle Wilson önerilir). Eşleştirilmiş (bağımlı) veriler, kümelenmiş tasarımlar ve çoklu karşılaştırma düzeltmeleri bu aracın kapsamı dışındadır.
Aynı veriden hem p değeri hem güven aralığı raporlamak, bulgunun yönünü, büyüklüğünü ve hassasiyetini birlikte gösterir. Dergi ve hakem beklentisi giderek aralık odaklı raporlamaya kaymaktadır; örneklem planlaması aşamasında hedeflenen aralık genişliği üzerinden de güç değerlendirmesi yapılabilir.
Bir sürekli değişkenin (ör. yaş, kan basıncı) örneklem ortalaması için güven aralığı. Student t dağılımı kullanılır.
Bir olayın görülme oranı (ör. yanıt oranı, komplikasyon oranı) için güven aralığı. Wilson skoru (önerilen) ve Wald yöntemi birlikte gösterilir.
İki bağımsız grubun ortalamaları arasındaki fark için güven aralığı. Welch yöntemi (varyans eşitliği varsaymaz).
2×2 tablodan risk oranı (RR) ve odds oranı (OR) ile güven aralıkları. Log ölçekte kurulup geri dönüştürülür.
Tek ortalama için Student t aralığı ("Student" 1908), tek oran için Wilson skor aralığı (Wilson 1927; Agresti-Coull 1998 önerisi) ve karşılaştırma amacıyla Wald aralığı, iki ortalama farkı için varyans eşitliği varsaymayan Welch yaklaşımı (Welch 1947; Satterthwaite 1946 serbestlik derecesi), risk oranı için Katz log yöntemi (Katz 1978), odds oranı için Woolf log yöntemi (Woolf 1955) kullanılır. Sıfır hücreli 2×2 tablolarda Haldane-Anscombe düzeltmesi uygulanır.
P değeri gözlenen farkın şansla açıklanabilirliğini tek bir sayıyla özetler; güven aralığı ise etkinin büyüklüğünü ve tahmin hassasiyetini birlikte gösterir. Fark ölçüsünde aralık 0’ı, oran ölçüsünde 1’i kapsamıyorsa sonuç %5 düzeyinde anlamlıdır — yani iki yaklaşım tutarlı, ancak aralık daha bilgilendiricidir.
Aynı evrenden aynı büyüklükte örneklemler tekrar tekrar çekilse ve her seferinde aralık kurulsa, bu aralıkların yaklaşık %95’i gerçek evren değerini kapsar. Tek bir aralık için "gerçek değer %95 olasılıkla içindedir" ifadesi teknik olarak doğru değildir; belirsizlik yönteme aittir.
Klasik Wald aralığı küçük örneklemde ve 0’a ya da 1’e yakın oranlarda gerçek kapsama olasılığının altında kalır, hatta sınır dışına taşabilir. Wilson skor aralığı (1927) bu durumlarda daha doğru kapsama sağlar; Agresti ve Coull (1998) da rutin kullanım için skor tabanlı aralıkları önermiştir. Araç iki yöntemi yan yana gösterir.
Welch yaklaşımı (1947) grup varyanslarının eşit olduğunu varsaymaz ve serbestlik derecesini Welch-Satterthwaite formülüyle veriden hesaplar. Varyanslar eşit olduğunda klasik yönteme yakın sonuç verir, eşit olmadığında ise daha güvenilirdir; bu nedenle varsayılan seçenek olarak sunulur.
2×2 tablodan RR için Katz (1978), OR için Woolf (1955) yöntemiyle log ölçekte standart hata hesaplanır, aralık log ölçekte kurulup üstel dönüşümle orijinal ölçeğe çevrilir. Hücrelerden biri 0 ise Haldane-Anscombe düzeltmesi (her hücreye 0,5 eklenmesi) uygulanır ve araç bunu ayrıca bildirir.
Hayır. İstatistiksel anlamlılık yalnızca aralığın referans değeri (0 veya 1) dışlamasıdır. Klinik önem için aralığın alt ve üst sınırının hastaya yansıyan etki açısından değerlendirilmesi gerekir; çok geniş bir anlamlı aralık, kesin olmayan bir tahmine işaret eder ve dikkatle yorumlanmalıdır.
Bu hesaplayıcıyla birlikte kullanabileceğiniz araçlar
Verilerinizi doğru testlerle analiz ediyor, yayın formatında raporluyoruz. Yöntem seçiminden hakem yanıtına kadar yanınızdayız.
Hizmeti inceleyinKlinik çalışmanız için gereken minimum örneklem büyüklüğünü hesaplıyoruz.
Hizmeti inceleyinTasarımdan yöntem seçimine ve sonuçların yorumuna kadar çalışmanızın istatistik kararlarında baştan sona yanınızdayız.
Hizmeti inceleyinMakale ve tezlerde aralık odaklı raporlama, örneklem gerekçesi ve hakem yanıtları için biyoistatistik desteği sunuyoruz.